K I R I L A K I R I L A

K I R I L A  K I R I L A

Artık kırılacak kalp kalmadı bende

Kırıla kırıla un ufak oldu.

Bu can bu bedende yaşamaz artık

Yıkıla yıkıla tarumar oldu.

Bir ışık ararken gözüm ufukta

Karardı ufuklar umut yok oldu.

Dost yaren arkadaş ararken gönlüm

Aradıklarım hep bir bir el oldu.

Yaşamaya mecal kalmadı bende

Aldığım her nefes bin sittem oldu.

Kendimden öyle bıkıp küstüm ki

Toz pembe dünyam tarumar oldu.

Çarmıha vurulmuş sanki bedenim

Kendi kendimi ben çekemez oldum.

Hangi yana baksam hep acı keder

Acı çekmeye ben müptela oldum.

Yusuf Sami Çalman 21/10/2020