YIKILDIK MI?

Dünya;
Eksik kalmış bir cümlenin virgülünde sallanırken,
Ben, cebimde kırık aynalar ve bayatlamış dualarla
Sana geldim.

Zaman,
Saatin içinde boğulan bir akrep değil artık;
Sırtımızdaki o eski, dilsiz kırbaç izi.
Güneş, her sabah batmak için doğar ya hani,
İşte öyle bir ölüm provasıdır yaşamak;
Her nefeste biraz daha azalırken, çoğaldığını sanmak.

Kelimeler...
Onlar sadece suskunluğun makyajıdır.
Asıl mevzu;
Gözbebeğindeki o kara delikte,
Evrenin tüm sırlarını saklayıp,
Sadece bir "merhaba"ya sığışmaktır.

Yıkıldık mı?
Hayır, biz sadece yerçekimine aşık olduk.
Toprak bizi çağırmıyor,
Biz kök salmayı unuttuğumuz için ölüyoruz.

Şimdi,
Kalbinin en kuytu sokağında bir fener yak.
Çünkü ışık, sadece karanlığın bittiği yerde değil;
Karanlığın pes ettiği yerde başlar.

     Bilal Yumru 
Tarihçi Viranşehir